Pacquiao Hatton live free streaming Video

Watch live video from ymtcom3's channel on Justin.tv

Malabo Ang Kaunlaran

Ito ay isang tula na sinulat ni Dadong Matinik para sa Ang Pilipino Star Ngayon

Malabo na ngayong umunlad ang bansa

dahil marami na ang taong masama;

Ating nakikitang mayaman at dukha

Laging nasa isip ay magwalanghiya!

Sa gitna ng bukid at mga taniman –

dapat may patubig pero wala naman;

Pera ng gobyerno na doon ay laan

biglang naglalaho’t napunta kung saan!

Mga mayayama’y walang tanging hangad

kundi dumami pa perang nakulimbat;

Sa lahat ng dako sila’y nambibitag

nagpapautang nga patubo ay tambak!

Mga mahihirap nating kababayan

nagpapapawis nga’y pakunwari lamang;

Kapag nakakita ng pagkakakwartahan

magiging kriminal agad susunggaban!

Mga pulitiko’y ginagawang pera

kanilang ambisyon na mahalal sila;

Kahi’t na may kaso at nakapatay pa —

kandidato pa rin sa p’westong maganda!

Mga negosyanteng sobra na ang yaman

hindi kumikilos kung ukol sa bayan;

Sa mga problema’y ayaw makialam

sa takot na sila ay mapagnakawan!

Ang Inang Simbaha’y may sariling misyon

kaya marami na ang walang relihiyon;

Estudyante’t guro’y taliwas ang layon –

nagkukumpetens’ya ang lahat ng sector!

Ang mga scientist nating kababayan

kanilang imbens’yon walang katuturan;

Mga likha nila’y di pakinabangan

pagka’t mga Pinoy gusto’y sa dayuhan!

Mga manunulat, mga peryodista

kanilang suhestiyon nababalewala;

Kaya nga paanong uunlad ang bansa –

gayong tayong lahat ay nakatunganga!

Noon at Ngayon

May nabasa akong blog ni Arnold Clavio, medyo naka-relate ako sa istorya at pag naalaala ko ito di ko maiwasan ang mapangiti, nakakatuwang alalahanin ang ating kabataan, ang panahon ng kawalang malay sa mga problemang dumarating sa ating pamayanan.

Napakasarap isiping dinanas natin ang mga bagay at pangyayaring ito, Hay... kung maibabalik lang natin ang mga panahong ito.

Eniwey, hayaan ninyong ibahagi ko sa inyo ang kwentong ito at kayo na ang maki-relate sa istorya. 

Sigurado ako, masisiyahan kayo dito.

Tara, sabay-sabay nating gunitain ang kahapon at sama-sama tayong suriin ang ngayon para sa mas magandang bukas dahil BLOG ang MUNDO!!!


"Heto ang KAPAYAPAAN na alam natin, noong wala pang KAUNLARAN... 

Si Nanay ay nasa bahay pag-uwi namin galing sa paaralan; 
Walang mga bakod at gate ang magkakapit-bahay, 
kung meron, gumamela lang; 

10 sentimos o diyes lang ang baon: singko sa umaga, singko sa hapon; 
Merong free ang mga patpat ng ice drop: buko man o munggo. 

Mataas ang paggalang sa mga guro at ang tawag sa kanila ay Maestro/a: 

'Di binibili ang tubig, pwedeng maki-inom sa 'di mo kakilala. 

Malaking bagay na ang pumunta sa ilog para mag-picnic, 
o kaya sa tumana;

Grabe na ang kaso pag napatawag ka sa principal's office 
o kaya malaking kahihiyan kapag bagsak ka sa exams; 

Simple lang ang pangarap: makatapos, makapag-asawa, 
mapagtapos ang mga anak... 

Pwedeng iwan ang sasakyan at ibilin sa hindi mo kakilala; 
wala namang lock ang mga jeep  noon. 

Mayroon kaming mga laruan na gawa namin at hindi binili: 
trak-trakan (gawa sa Rosebowl ang katawan at Darigold na 
maliit ang mga gulong, "sketeng" (scooter) na bearing na 
maingay ang mga gulong at de-sinkong pako para sa preno; 
patining na pinitpit na tansan lang na may 2 butas sa gitna 
para suotan ng sinulid (pwede pang makipag-lagutan); 
sumpak, pilatok, boca-boca, borador, atbp. 

'Di nakikialam ang mga matanda sa mga laro ng mga bata: 
kasi laro nga iyon.

Maraming usong laro at maraming kasali: laste, gagamba, 
turumpo, tatsing ng lata, pera namin ay kaha ng Philip 
Morris, Malboro, Champion (kahon-kahon yon!) 

May dagta ang dulo ng tinting na hawak mo para makahuli tutubi, 
nandadakma ka ng palakang tetot, pero ingat ka sa palakang saging 
dahil sa kulugo;

Butas na ang sakong ng Spartan mong tsinelas - suot mo pa rin; 
Namumugalgal ang pundiya ng kansolsilyo mo kasi nakasalampak ka sa lupa. 

Sa modernong buhay at sa lahat ng kasaganaan sa high technology... 
di ba minsan nangarap ka na rin... mas masaya noong araw! 
Sana pwedeng maibalik... 

Takot tayo ngayon sa buhay. Kasi maraming napapatay, nakikidnap, 
maraming addict at masasamang loob... 

Noon takot lang tayo sa ating mga magulang at mga lolo at lola. Pero 
ngayon, alam na natin na mahal pala nila tayo kayat ayaw tayong 
mapahamak o mapariwara... Na una silang nasasaktan pag pinapalo nila 
tayo...

Balik tayo sa nakaraan kahit saglit... 

Bago magkaroon ng Internet, computer, at cell phone. 

Noong wala pang mga drugs at malls. 
Bago pa nauso ang counter-strike at mga game boy. 
Tayo noon... Doon...

Tinutukoy ko ang harang taga o tumbang preso kapag 
maliwanag ang buwan;

Ang pagtatakip mo ng mata pero nakasilip sa pagitan 
ng mga daliri pag nanonood ka ng nakakatakot sa 
"Mga Aninong Gumagalaw" 

Unahan tayong sumagot sa Multiplication Table na 
kabisado na tin, kasi wala namang calculator. 

Pag-akyat natin sa mga puno; 

pagkakabit ng kulambo, lundagan sa kama; 

Pagtikwas o pagtitimba sa poso; 
pingga ang pang-igib ng lalake at may dikin naman 
ang ulo ng babae;

Inaasbaran ng mga suberbiyo; 

Nginig na tayo pag lumabas na ang yantok-mindoro o buntot-page. 

Nai-sako ka rin ba? O kaya naglagay ka ba ng karton 
sa p'wet para hindi masakit ang tsinelas o sinturon? 

Pamimili ng bato sa bigas; 
tinda-tindahan na puro dahon naman; 
bahay-bahayan na puro kahon; 
naglako ka ba ng ice-candy o pandesal noong araw? 

Karera sa takbuhan hanggang maubos ang hininga; 
pagtawa hanggang sumakit ang tiyan; 

Meron pa bang himbabao, kulitis at pongapong? O kaya 
ng lukaok, susuwi at espada? 

Susmaryosep ang nadidinig mo 'pag nagpapaligo ng bata... 
Estigo santo kapag nagmamano. 

Mapagod sa kakalaro, minsan mapalo; 

matakot sa "berdugo" at sa "kapre;" 

Tuwang-tuwa kami 'pag tinalo ang tinale ni Itay kasi may tinola! 

'Yung crush mo?

'Pag recess: mamimili ka sa garapon ng tinapay - 
alembong, taeng-kabayo o biscocho? 

Pwede ring ang sukli ay kending Vicks (meron pang 
libreng singsing) o kaya nougat o karamel; 
Kung gusto mo naman - pakumbo o kaya kariba, 
mas masaya kung inuyat; 

Puriko ang mantika, at mauling na ang mukha at ubos 
na ang hininga mo sa ihip kasi mahirap magpa-rikit ng apoy. 

Madami pa...

Masarap ang kamatis na piniga sa kamay at lumabas 
sa pagitan ng daliri para sa sawsawan; 
ang palutong 'pag isawsaw sa sukang may siling labuyo; 
ang duhat kapag inalog sa asin; 
ang isa-sang isubo ang daliri kasi puno na ng kanin... 

Halo-halo: yelo, asukal at gatas lang ang sahog; 

Sakang ang lakad mo at nakasaya ka kasi bagong tuli ka; 
o naghahanap ka ng chalk kasi tinagusan ang palda mo sa eskwelahan. 

Lipstick mo ay papel de hapon; 
Labaha ang gamit para sa white-side-wall na gupit; 

Naglululon ka ng banig pagkagising; 
matigas na almirol ang mga punda at kumot; 
madumi ang manggas ng damit mo kasi doon ka nagpapahid ng sipon, 'di ba? 
Pwede rin sa laylayan... 

May mga program kapag Lunes sa paaralan; 
May pakiling o upli kang dala kung Biyernes kasi magi-isis ka ng desk. 

'Di ba masaya? Naalala mo pa ba? 

Wala nang sasaya at gaganda pa sa panahon na yon... 
Masaya noon at masaya pa rin tayo ngayon habang ina-alaala iyon... 

'Di ba noon...
Ang mga desisyon ay ginagawa sa awit na "sino ba sa dalawang ito? 
Ito ba o ito?" 'Pag ayaw ang resulta di ulitin: 
"sino ba sa dalawang ito? Ito ba o ito?"... 
Awit muna: Penpen de Serapen, de kutsilyo, de almasen. How how the 
carabao batuten...

Presidente ng klase ay ang pinakamagaling, hindi ang pinaka-mayaman; 
Masaya na tayo basta sama-sama kahit hati-hati sa kokonti; 
Nauubos ang oras natin sa pagku-kwentuhan, may oras tayo sa isa't-isa; 
Naaasar ka kapag marami kang sunog sa sungka; 
kapag buro ka sa pitik-bulag o matagal ka nang taya sa holen. 

'Yung matatandang kapatid ang pinaka-ayaw natin pero 
sila ang tinatawag natin pag napapa-trouble tayo. 

'Di natutulog si Inay, nagbabantay 'pag may trangkaso tayo; 
meron tayong Skyflakes at Royal sa tabi. 

Kung naaalaala mo ito... nabuhay ka na sa 
KAPAYAPAAN!

Buhay ng Kambaser

1988 noon nang una akong matutong maglako ng sarisaring mga paninda mula sa Binondo at Divisoria. Kasamasama ako noon ni Mamo sa kung saan saang lugar sa kalakhang Maynila upang ibenta ang mga abubot na binili ko sa Divisoria.
Noon ko rin nalaman na marami na palang maglalakong Tayabasin sa iba't- ibang sulok ng Pilipinas,
mayroon sa Isabela, sa Baguio, sa Ilocos, sa Cebu at maging sa Iloilo. Ngunit ang konsentrasyon ng maraming kambaser ay sa Maynila partikular sa Banaue sa may Quezon City. Doon naglulungga ang karamihan sa mga kambaser na nagbuhat sa munting bayan sa Tayabas partikular sa Ipilan at San Isidro ZoneII.
Sa Banaue ko nalaman ang pasikot sikot ng pagtitinda, nagsimula akong magtinda ng mga gamit sa sasakyan mula sa pranela hanggang sa mga tools at ng lumaon ay car cover and accessories. Doon ko nakasalamuha ang mga beteranong kambaser na matagal ng nasa Maynila. ang iba ay yumaman na sa ganoong negosyo at ang iba naman ay nanatili sa kanilang pamumuhay.
Sa Banaue ko nakasama si Arnel Queaño bagamat matagal ko na siyang kakilala sa Tayabas, isang masipag na binata na walang pinipiling lugar na pagtititindahan at walang pinipiling paninda. Doon ko nakilala ang iba't ibang uri ng tao, may matino, may tarantado, may matapat mayroong tuso. Subalit sa pagdating ng hapon ay masaya kaming umuuwi sa aming tinutuluyan (sapagkat ng panahong iyon dekada nobenta ay wala pang malalaking mall at supermarket kaya maayos aming kitaaan).Magkakaiba ang aming tinutuluyan mayroon sa Balic- Balic at sa Lerma sa Sampalok subalit ako kasama ni Mamo ay sa Krus na Ligas naninirahan.
Sarisaring area(tawag sa lugar na pinagtitindahan) ang mga kambaser, ang mga taga sona dos ay sa sabungan ang mga taga Ipilan ay sa Banaue at ang mga taga Baguio ay sa kahabaan ng EDSA at Katipunan.
Sa ngayon, lumobo na ang populasyon ng mga kambaser na Tayabasin. Halos lahat ng bagong graduate ng high school ay sumabak na rin sa pagtitinda o pagkakambas. At dumami na rin ang mga pamilihan ng mga paninda. Andyan ng magsulputan ang mga Taiwanese sa ibat ibang lugar kung saaan bumibili ang mga kambaser ng kanilang mga paninda.
Waring ang negosyo ng kambas ay mistulang naging industriya na ng mga Tayabasin.
Subalit ang pagdami ng mga manininda at mga pamilihan ay may epekto na rin sa mga mamimili at sa mga kambaser, nandyan na ang pagbaba ng kalidad ng paninda sapagkat ang kalilimitang lumalabas na produkto ay mula sa China(mura pero mahuna) at kung magkaganoon ay ang pagkonti ng mamimili na nagiging dahilan sa pagbaba ng kita ng mga kambaser.
Padami ng padami ang mga kambaser subalit ang lugar na pagtititindahan ay pakonti ng pakonti sinabayan pa ng patuloy na pagtaas ng presyo ng bilihin at ng langis na direktang nakakaapekto sa bulsa ng mga kambaser.
Nag-organisa na ng ilang samahan upang matugunan ang mga hinaing ng mga kambaser subalit magpasahanggang ngayon ay wala pang kongkretong plano at hakbanging direktang magpapaangat ng kalidad ng pamumuhay ng mga kambaser.
Kailangan ng mga kambaser ang tulong ng mga namumuno sa ating lungsod upang mapagaan ang mga pasanin ng nasabing mga tao. Mahigit 30 porsyento ng mga Tayabasin ay mga kambaser kung kayat ang tuluyang pagbalewala sa hinaing ng mga ito ay magdudulot ng pagkalito at kawalang kumpiyansa sa mga namumuno sa ating bayan.
Sa aking mga kasamahang kambaser.....
Patuloy po tayong umasa na may maayos na bukas pang naghihintay sa atin.
Samahan po ninyo akong maipaabot sa mga kinauukulan ang ating hinaing.
Hanggang dito na po lamang at naway kasihan tayo ng maykapal.

Ang Pagkakamali ni Manny Pacquiao

Ginulantang tayo kamakailan ng isang kontrobersiya tungkol sa kasunduang binali ng Pambansang Kamao. Ang dahilan, pumirma siya ng kasunduan sa higanteng ABS- CBN na naglalayong ang ABS- CBN ang magpalabas ng nalalapit niyang laban kay Ricky Hatton sa darating na Mayo 2,2009.

Subalit agad na pumiyok ang Solar Sports na nagsasabing balido pa ang kontrata ng kompanya sa pagsasa-ere ng laban ni Paquiao hanggang 2011. At nagbanta pa ito na dadalhin sa korte ang nasabing usapin. Sa kasagsagan ng nasabing kontrobersiya ay tumulak patungong Amerika ang mga top brass ng Solar at GMA upang makipagpulong kay Manny Paquiao at malinawan ang gusot na kanilang hinaharap.

Nang magkausap na ang dalawang panig ay nagkaayos na sila at ang huling desisyon, Solar na ang magpapalabas ng laban nina Pacquiao at Hatton. All's well that ends well.

Heto ang siste, dahil ang pagpirma ni Paquiao ng kontrata sa ABS- CBN kahit di pa tapos ang kontrata niya sa Solar ay televised at ki- nober pa ng kanilang news program na TV Patrol, nang bawiin ni Paquiao ang nasabing kontrata, sinisi pa ni Manny ang ABS- CBN at sinabing wala daw sa usapan na ipalabas ang kanyang deklarasyon na sa ABS-CBN na mapapanood ang laban niya kay Hatton.

At dito na lumabas ang iba't ibang reaksyon ng mga tao. May nagsasabing si Paquiao ay walang isang salita, na ginagamit niya ang kanyang kasikatan upang mag power tripping, na siya ay mukhang pera at kung anu-ano pang mga pagpuna na biglang nagwasak sa kanyang imahe bilang Pambansang Kamao.

Matatandaang hindi lamang ito ang gusot na pinasok ni Manny Pacquiao,  nagkaroon din ng kahalintulad na pangyayari noon sa pagitan naman ng Top Rank ni Bob Arum At Golden Boy ni Oscar Dela Hoya.

Mukhang lumalaki na ang ulo ni Pacquiao, umakyat na ang hangin sa kanyang ulo, Nalunod na sa kanyang kasikatan ang Pambansang Kamao. Sayang ang pagkakilala sa kanya ng mga tao na isang mabuti at walang yabang na kampeon. Kung tutuusin, hindi na niya kailangan pa ang dagdag na milyones na ini-ooffer sa kanya ng ABS- CBN, marami na siya noon, Siya ay isang kampeon na dapat sana ay nagtataglay ng Palabra de Honor, katangiang dapat taglayin ng isang idolo.

Sana ay hindi pa huli ang lahat para sa isang Manny Pacquiao.

Kung sino man ang nasa likod ni manny sa kanyang mga desisyon, sana ay magising na ang mga ito sa katotohanang si Manny ay may responsibilidad para sa kanyang mga tagahanga, at ito ay ang kakitaan siya ng pagpapahalaga sa kanyang binitiwang salita.

Ang kultura ng suhol

Hindi na ako nagugulat sa mga resulta ng mga survey na ang Pilipinas ang pinaka- corrupt na gobyerno sa buong Asia o baka nga sa buong mundo.

Bakit kanyo?

Aba,eh, kabikabila ang mga eskandalong kinasasangkutan ng ating mga lider ng pamahalaan,may ZTE, WB road project, hello Garci, Euro Generals, Alabang Boys, Legacy at iba pa na kung ating iisa- isahin ay baka magkulang ang espasyo ng ating kolum.

Pero, bakit nga ba nagkakaroon ng suhulan o mga under the table negotiations sa ating gobyerno? O, kahit sa mga pang-araw araw na gawain sa ating kapaligiran.

Kung mapapansin natin ang suhulan ay nagsimula noon pa ng si Eba sa paraiso ay alukin ng matandang ahas ng karunungan kapalit ang pagkain sa ipinagbabawal na prutas at doon ay nakita natin na ang pagtanggap ng suhol ay may kaparusahan sa dahilang ang mag-asawang Adan at Eba ay pinalayas ng Diyos sa paraiso.

Sa panahon natin ngayon na talamak na ang korapsyon sa paligid, magmula sa pinakamataas na lider ng ating bansa hanggang sa mga Barangay Tanod, maiisip nating meron pa bang taong hindi tumatanggap ng suhol?

Isang nagdudumilat na katotohanan ang kasagutang "wala na."

Naaalaala ko tuloy yung isang patalastas sa telebisyon na kung saan ay inaabutan ng french fries nung tatay ang anak sa ilalim ng mesa habang tinatanong kung sinong mas mahal nung anak, kung yung tatay o yung nanay. 

Ganyan na ba ang ating kultura?

Ang suhulan ba ay nagsisimula na maging sa loob ng tahanan?

Sa panahong ito, hindi mo na mauutusan ng basta ang mga mga bata kung hindi mo bibigyan ng upa o bayad. Ang mga estudyanteng tamad mag-aral ay nagbabayad na lang sa kanilang mga guro ng para sa Special Projects o kung hindi man ay pinabibili na lang ng wall clock o pintura na gagamitin sa paaaralan.

Sa paaralan dapat nagmumula ang  tunay na edukasyon, subalit maging sa loob nito ay napasok na rin ng korapsyon.

Gayundin sa simbahan.

Naalala ko, minsan ay nagsabi ang namayapang Cardinal Sin, na " kahit sa demonyo manggaling ang pera ay kaniyang tatanggapin upang may magamit na pera ang simbahan ".

Kanino pa maniniwala ang tao na bawal ang tumanggap ng suhol kung ang mga puno ng pamilya, mga lider ng pamahalaan, mga guro at maging mga pari ay tumatanggap ng suhol?

Kapag eleksyon, may mga sumisigaw ng " Kunin ang pera, iboto ang kursunada!"

Paano natin masisisi  ang mga pulitiko na magnakaw gayung tayo ang unang tumanggap ng pera noong nakaraang halalan.

Paano natin sila pupunahin?

Eh, kung sagutin tayo ng, "Bayad ka na kaya wala ka ng pakialam!"

Kung minsan, tama rin ang mga sinasabi ng mga pilosopo sa kanto na "walang pulitikong magnanakaw kung walang botanteng matatakaw."

Sa totoo lang, ang mga iyan ay tumakbo na walang "plataporma" kundi  plata (read: pilak, pera) at porma (read: popularidad) kaya hindi natin sila masisisi.

Tayo ang nagkulang, nabulag tayo sa kinang ng salapi at kislap ng kanilang kasikatan.

 

Panahon ng Anihan (Harvest season)

Nagkukulay ginto na ang paligid, ang ihip ng hangin ay mistulang bulong ng anghel na nagsasabing "Hayan at nasa iyong harapan ang bunga ng iyong pagpapagal, Anihin mo ang bunga ng iyong pinaghirapan!"

Tirik na ang araw habang binabaybay namin ang kabulusan ng Ipilan, ang destinasyon... barangay Calantas, isang kanugnog na barangay ng Ipilan sa paanan ng Bundok Banahaw, ang layunin, gagapasin na namin ang palayan. Hinog na ang butil ng buhay, ang palay na nagsisilbing tagapagdugtong ng buhay ng bawat Filipino.

Tiningnan ko ang aking orasan, alas otso na ng umaga at nandito pa kami sa may bahay nayon ng Ipilan, kailangang madaliin ang paglalakad sapagkat medyo may kalayuan pa rin ang aming tatahakin. Habang daan ay namamasdan namin ang mga palayang hitik na sa kulay gintong bunga, animo'y kumakaway sa amin, ang mga

 uhay na humuhutok sa kabigatan ng bunga, nakayukod sa pilapil na para bang  naghahandog ng sanlibo't san laksang kaginhawahan.

 Parang kailan lang ng ang mga punlang ito ay matiyagang tinipon at inilatag sa isang kama ng putik upang doon ay pasibulin. At ngayon pagkatapos ng isandaan at dalawampung araw ang punla ay isa ng makisig na halaman na nagtataglay 

ng hindi lamang sampung ibayo ng dami ng bunga, nakahanda upang busugin ang kumakalam na sikmura ng sinumang umaasa sa bigas bilang pangunahing pagkain.

Makalipas pa ang ilang sandali ay sumapit na kami sa ilog ng Bakulaw, 

sa wakas ay isang medyo mataas na pag-ahon na lang sa burol at andoon na kami sa palayan ng aking biyenan. Natanaw ko na ang kulay gintong palayan. Kay gandang pagmasdan ng tubigan sa panahong iyon, wari bang ang malayong  nayon ng Calantas ay muling sumigla sapagkat muling sumaka ang kanyang mga mamamayan, napuno ng kasiyahan ang mga palayan, ang kilos ng mga magsasaka ay waring sumasaliw sa ritmo ng isang musikang tanging ang kalikasan lamang ang makapagbibigay. Ang bawat galaw ng karit ay waring may dalang bagong pag-asa, ang tunog ng hampasan ay nagsusumigaw ng labis na kasiyahan. 

Mainit man ang sikat ng araw ay hindi alintana ng mga magsasaka, walang mababakas na pagkainip sa kanilang mukha bagkus ay ang kaligayahang nadarama ng bawat isa sa pag-asang ang kanilang aanihin ay sapat na upang maipandugtong sa mga pangangailangan ng  kanilang mga pamilya. 

Mga simpleng pangarap, mga kilos na di nagmamadali, mga layuning hindi makasarili, mga ugaling malayung malayo sa kalunsuran, kalikasang hindi madamot sa kanyang mga mamamayan, ang mga katangiang ito ang makikita mo sa panahon ng gapasan, mga taong may pagmamahal sa biyaya ng lupa,  mga simpleng taong hindi mo kakikitaan ng pagkabagot sa kanilang mga gawain. 

Ito ang mga bagay na wala sa magulo at mausok na siyudad. Walang nagmamadali, ang mga tao ay gumagawa ayon sa kanilang kasiyahan. Masaya, may pag-asa, at pagkatapos ng maghapong paggawa, ang mga pagal na katawan ay ihihimlay sa papag na kawayan upang magpahinga at muling salubungin ang panibagong bukas.